Το κάστρο του μεγάλου μαγιστρου Ρόδος!

The castle in Rhodes

Construction by the Knights

 The Palace of the Grand Master is a 14th century building constructed by the Knights Of Ioannites, who possessed Rhodes and some other islands such as Kastelorizo from 1309 to 1522, at the site of an older Byzantine citadel of the 7th century AD. 
According to newer research in its place, was the holy temple of the sun god and in this position the famous Colossus of Rhodes was probably set up in contrast to the earlier belief that it was located in the mandraki area, located in the place of one million the three ports of Rhodes. The palace apart from the administrative center of the Knights and residence of the Grand Master was also the seat of the ruling social and spiritual order of Rhodes. 
 The main entrance of the palace 

 The interior of the palace 

Turkish occupation When the Ottomans occupied the island as a fortress, command center and prison, and in 1856 after an explosion of ammunition from a lightning strike that was kept in its basements a part of it was destroyed. 

Under Italian occupation

 When Rhodes arrived in the Kingdom of Italy in 1912, the Italians repaired the destroyed part, between 1937 and 1940 under the supervision of the Italian governor of the Dodecanese De Vecchi, making it the seat of the italian governor of the island but and summer residence of King Victor Emmanuel III and later Benito Mussolini, whose name is still on a huge slab near.

Today's time
After the annexation of the Dodecanese in Greece in 1948, the first floor of the palace was transformed by the Greek authorities into a museum containing various artistic creations, folk art from antiquity and the Middle Ages, weapons, medieval tombstones, jewellery, books, paintings, statues and other finds, while in general the whole building is the largest attraction of visitors to the medieval city of Rhodes.

Κατασκευή απο τους Ιππότες

Το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου είναι κτίσμα του 14ου αιώνα που κατασκευάστηκε από τους Ιωαννίτες ιππότες, οι οποίοι κατείχαν τη Ρόδο και ορισμένα άλλα νησιά όπως το Καστελόριζο από το 1309 έως το 1522, στη θέση παλαιότερης βυζαντινής ακρόπολης του 7ου μ.Χ. αιώνα. Σύμφωνα με νεότερες έρευνες στη θέση του, βρισκόταν ο ιερός ναός του θεού Ήλιου και σε αυτή την θέση πιθανόν να είχε στηθεί ο περίφημος Κολοσσός της Ρόδου σε αντίθεση με την προγενέστερη πεποίθηση ότι βρισκόταν στην περιοχή Μανδράκι, που βρίσκεται στη θέση του ενός εκ των τριών λιμανιών της Ρόδου. Το παλάτι εκτός από διοικητικό κέντρο των Ιπποτών και κατοικία του Μεγάλου Μαγίστρου ήταν επίσης έδρα της άρχουσας κοινωνικής και πνευματικής τάξης της Ρόδου.

Η κύρια είσοδος του παλατιού

Το εσωτερικό του παλατιού

Τουρκοκρατία

Όταν κατέλαβαν το νησί οι Οθωμανοίχρησιμοποίησαν το παλάτι ως φρούριο, κέντρο διοίκησης και φυλακή ενώ το 1856 μετά από έκρηξη πυρομαχικών από χτύπημα κεραυνού που φυλάσσονταν στα υπόγειά του ένα μέρος του καταστράφηκε.

Υπό ιταλική κατοχήν το 1912 η Ρόδος περιήλθε στο Βασίλειο της Ιταλίας, οι Ιταλοί επιδιόρθωσαν το κομμάτι που είχε καταστραφεί, μεταξύ των ετών 1937 - 1940 υπό την εποπτεία του Ιταλού διοικητή της Δωδεκανήσου Ντε Βέκκι, καθιστώντας το έδρα του εκάστοτε Ιταλού διοικητή του νησιού αλλά και καλοκαιρινή κατοικία του βασιλιά Βίκτορα Εμμανουήλ του Γ΄ και αργότερα του Μπενίτο Μουσολίνι , το όνομα του οποίου βρίσκεται ακόμη σε μια τεράστια πλάκα κοντά στην είσοδο.

Σημερινή εποχή

Μετά την προσαρτηση των Δωδεκανησωνστην Ελλάδα το 1948 ο πρωτος οροφος του παλατιού μετατράπηκε από τις ελληνικές αρχές σε μουσείο το οποίο περιέχει διάφορες καλλιτεχνικές δημιουργίες, είδη λαϊκής τέχνης από την αρχαιότητα και τον μεσαίωνα, όπλα, μεσαιωνικές ταφόπλακες, κοσμήματα, βιβλία, πίνακες ζωγραφικής, αγάλματα και άλλα ευρήματα ενώ γενικά το όλο κτίσμα αποτελεί τον μεγαλύτερο πόλο έλξης επισκεπτών στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου.